تبليغاتX
کوچ

دوشنبه هفدهم اردیبهشت 1386

پلی تکنیک در آتش و خون

حوادث وحشتناک روزهای اخیر مرا بیاد این قطعه انگلیسی می اندازد:

Look around everywhere you turn is heartache ; It's everywhere that you go

You try everything ; you can't to escape ; The pain of life that you know

حال هوای این قطعه نمود  عینی ایران امروز ماست...

به اطرافت نگاهی بیانداز به هر سو که می نگری، به هر جا که می روی درد و رنج است و بس.

برای فرار از این مهلکه به هر چیزی متوسل می شوی، درد زندگی...

این واقعیت ایران امروز ماست. ایرانی سراسر خشونت،بی رحمی،سرکوب،مرگ و...

چه بر سر ایران آمده؟

چه بر سر این همه تاریخ پر افتخار و فرهنگ غنی آمده.

این قدرت چیست که به خاطر حفظ آن از هر اقدام بی شرمانه ای فرو گذار نیستیم. حتی مقدسات مذهبی و ملی را هم آماج حملات خود قرار می دهیم تا چند صباحی بیشتر بر مسند قدرت باقی بمانیم. روی سخنم با آن مزدوران بی شرم مقدس مآب است که برای قلع و قمع دانشجویان آزادی خواه پلی تکنیک به هر اقدامی متوسل شده اند حتی توهین به معصومین. آن غلامان یا بهتر بگویم سگان حلقه بگوش اقتدار گرایانی که برای ماندن در قدرت از هر اقدام پستی فرو گذار نیستند.

آن پست فطرتانی که فقط و فقط برای چند تکه نان خشکی که بسویشان پرتاب می شود حاضرند همه را بدرند.

امروز پلی تکنیک، این آخرین سنگر مقاومت دانشجویان آزادی خواه آماج حملات نا جوانمردانه تمامی آنهاست. دانشجویانی که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند جز زندگی با شرف و گرانمایه خود، در مقابل این سگان بشدت مقاومت می کنند تا شاید دوستان و همراهانشان در دانشگاههای دیگر و در سرتاسر این کشور مصیبت زده به یاریشان بشتابند.

اما حکایت دوستان حاضر در انجمن اسلامی دانشجویان حکایت متفاوتی است. در حالیکه تمامی مزدوران حاکمیت در دانشگاهها در تلاش برای یکسره کردن کار این آخرین سنگر دفاع از آزادی در ایران هستند، اما بسیاری از افرادی که با شعار آزادی خواهی و با آرمان مبارزه با استبداد وارد این انجمن ها شده اند حالا در کنجی نشسته اند و آرام آرام نظاره گر روند سرکوب وحشیانه دانشجویان پلی تکنیک  هستند، برخی از آنان تجمع کو چکی بر پا کردند و بر خی نیز به بیانیه ای اکتفا نمودند ولی در این میان کسانی نیز زانوی غم بغل کرده اند و  حتی به خود زحمت همدردی با این دانشجویان ستمدیده را نمی دهند.

دریغ از یک بیانیه هر چند معتدل و محافظه کارانه. برای ایشان دیگر دنیا به پایان رسیده و دیگر راهی برای مقاومت باقی نمانده است. آنها در خیال خام سکوت بسر می برند غافل از اینکه با سرکوب دانشجویان پلی تکنیک و فرو پاشی آخرین سنگر دفاع از دانشجویان، دیگر تمامی آن سگان درنده براحتی بر سر جسد نیمه جان تک تک انجمن ها می روند و با خیالی آسوده آنها را از هم می درند.

دانشگاه پلی تکنیک آخرین نقطه مقاومت در برابر تمامیت خواهان است. دانشگاه پلی تکنیک برای من و برای تمامی انجمن ها نماد توانایی جنبش دانشجویی و الهام بخش مبارزه بر ضد استبداد است.

دانشگاه پلی تکنیک هم اکنون در آتش و خون غوطه ور شده. وای بر کسانی که امروز کنج عزلت برگزیده اند، وای بر کسانی که چشم انتظار دخالت بیگانه اند و در این راه هم از هیچ تلاشی فرو گذار نیستند...

پلی تکنیک در آتش و خون است، دانشجویانش را در یابید...

نوشته شده توسط سهیل در 13:25 |  لینک ثابت   •