رمضان سال 1375 ساختمان اتحادیه انجمن اسلامی دانشجویان(دفتر تحکیم وحدت) در تهران شاهد نشستی سر نوشت ساز بود. نشستی که به نقطه آغاز تحولات سیاسی شگرف در سپهر سیاسی ایران انجامید. نشست مشترک شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با سید محمد خاتمی...

سید آن روز با قدمهایی استوار پله های ساختمان قدیمی دفتر تحکیم وحدت را یک به یک طی نمود، در حالیکه کتاب کوچک قانون اساسی را در جیب داشت. سید آمده بود تا ظرفیت های بالقوه قانون اساسی را اجرایی کند. سید آمده بود تا قانون گرایی را جایگزین قانون گریزی نماید. او آمده بود تا ارزشهایی را که از همان سالهای آغازین انقلاب به ورطه فراموشی رفته بود احیا نماید. خاتمی آمده بود تا ندای تحول خواهی مردم ایران را به گوش دولتمردان برساند. آمده بود تا در سپهر سیاست ایران تغییر ایجاد کند...

جنبش دانشجویی در ابتدای دهه شصت تنها در انجمن های اسلامی خلاصه می شد و بس. دانشجویان خط امامی که عدالت خواهی را شعار یگانه خویش ساخته و تمامی هم وغم خود را معطوف به مبارزه با مستکبرین جهانی، مفسدان اقتصادی و سازشکاران نموده بودند. دانشجویانی که در آن سالها با تعلق خاطر به جناح چپ اسلامی ، راستگرایان را تجدید نظر طلب و مسامحه گر می خواندند، مطمئناً دولت هاشمی برایشان دولتی سازشکار تلقی می شد کما اینکه مراسم 13 آبان را بدون هماهنگی با دیگر راهپیمایان، عصر 13 آبان برگزار می نمودند تا بزعم خود آرمانهایشان را فدای سازشکاری دولت هاشمی ننمایند.

دوران سازندگی بود و نرخ دو رقمی تورم. سالهای سازندگی بود و نرخ رو به فزونی بیکاری و فساد.دانشگاه مبدأ تحولات بود و فضای سرد و سیاه یأس و نا امیدی دانشجویان.

هفته نامه پیام دانشجو به مدیر مسئولی حشمت الله طبرزدی و بود و تیترهای بزرگ افشاگری مفسدان اقتصادی. آخرین سال دولت سازندگی تورم زا و گسترش دهنده فقر بود و نگاههای عدالت خواهان بسوی میر حسین موسوی عادل و حامی مستضعفین....

از مجمع روحانیون مبارز گرفته تا سازمان مجاهدین انقلاب، تمامی نیروهای خط امامی بدنبال راضی کردن میر حسین بودند، هفته نامه پیام دانشجو در آبان 75_ دو ماه قبل از اعلام رسمی کاندیداتوری سید محمد خاتمی_ از اقبال 71 در صدی مردم به میر حسین داد سخن می داد و بزرگان خط امامی در تکاپوی راضی نمودن مهندس بودند، ولی نتیجه چیز دیگر بود...

روایت های مختلفی از پیش شرطهای میر حسین برای کاندیداتوری بیان شده است ولی تقدیر همان بود که می بایست می شد. میر حسین حامی مستضعفین سکوت نمود و عرصه را برای ورود خاتمی تحول خواه باز گذاشت...

سید آمد با آن سیمای آراسته اش، با کتاب قانون اساسی در جیب، با شعار توسعه سیاسی بر زبان و با همراهی فراگیر ترین تشکل دانشجویی، دفتر تحکیم وحدت.

باز هم ساختمان قدیمی اتحادیه انجمن های اسلامی مبدأ تحولات عظیمی در ایران شد و آن هم موج فریادهای تحول خواهانه آحاد ملت ایران در دوم خرداد سال 76 بود.

امسال هم وضعیت شاید قدری با سالهای پیش از دوم خرداد 76 تفاوت داشته باشد ولی در این موارد هیچ شکی نیست که شباهت بسیاری دارد. نرخ رو به فزونی تورم،بیکاری و فساد. گسترش بی سابقه فقر در جامعه. ارزشهای اخلاقی فراموش شده در سیاست ورزی. قانون گریزی و بی کفایتی مدیران دولتی. و از همه تأسف بار تر فضای سرد و بی روح دانشگاه و غلبه یأس و نا امیدی بر دانشجویان.

ماه خرداد در تاریخ سیاست ورزی ایرانیان هماره جایگاه ویژه ای داشته است. دوم خرداد روز فریاد تحول خواهی ایرانیان، سوم خرداد روز ایثار و پیروزی ایرانیان و در نهایت بیست و دوم خرداد روز تغییر بزرگ.

انشاالله