در این جهان آکنده از اخبار، در بی خبری بسر بردن هم عالم خود را دارد.

می خواستم مطلبی در مورد غزه بنویسم فارغ از این همه هیاهوی رسانه و دستگاه تبلیغات دولتی ولی کاش مجالی کافی وجود داشت. دو روز پیش برای آخرین درس دوران دانشجویی ام اخبار بی بی سی را ترجمه می کردم. ویژه برنامه ای بود در ارتباط با بحران خاورمیانه. خبرنگار بی بی سی در تل آویو مصاحبه ای با شیمون پرز انجام داده بود که مطالبی که وی در آنجا ذکر می کرد جای تامل بسیار دارد.

او در جایی صحبت های خبرنگار را تصحیح می کرد که از واژه نظامی برای اعضای حماس استفاده نکنید، آنها تروریست هستند.

وی در جای دیگر در پاسخ به علت شدت عمل اسراییل در قبال نوار غزه گفت: ما برای اولین بار در طول تاریخ با سیستمی روبرو شدیم که غیر پاسخگو و غیر قانونی است.

این واژه غیر قانونی بسیار وقیحانه بنظر می آید. مضمون گفته های رییس جمهور اسراییل حاکی از این است که این اسراییل است که می گوید کدام دولت قانونی و کدام دولت غیر قانونی است. دولتی که هر چه باشد منتخب اکثریت مردم فلسطین است.شاید دلیل این تجاوزات به حقوق مردم فلسطین رفتار دولت مردان محافظه کار و بی وجود فلسطین و کشورهای عربی باشد. حالا این اسراییل است که باید به دولت ها مشروعیت بخشد. اعرابی که تنها دستاورد پان عربیسم شان تحمیل نام خلیج یا خلیج عربی به جهان بود!

غزه را باید جدا از این اعراب دانست. غزه در گذر تاریخ هم پایگاهی مقاوم بوده در برابر متجاوزین. تنها شهری که توانست دو ماه در برابر هجوم وحشیانه اسکندر به دنیای متمدن آن روزگار مقاومت کند و مردمی که او را تا سر حد مرگ بردند و فقط این سرنوشت بود که این متجاوز را از مرگ رقت بار در این دژ مستحکم نجات بخشید.

گرچه در غزه حضور فیزیکی ندارم ولی دلم با آن مبارزینی است که جان در کف نهاده و در برابر ارتش هولناک اسراییل مقاومت می کند.

صحنه ای از تلویزیون سی ان ان دیدم. ماهواره های جاسوسی اسراییل با توانایی تفکیک اشیا به کوچکی ۱۰ سانتیمتر! بر روی زمین، وجب به وجب نوار غزه را در روز و شب زیر نظر دارند! پس از از شلیک هر موشک از غزه به فاصله کمتر از ۱ دقیقه آن محل با خاک یکسان می شود!

ولی این تجهیزات هولناک هم توانایی مقابله با تقدیر الهی را ندارند.

چند وقتی است دلم هوای دوباره خواندن کتاب شهادت دکتر شریعتی کرده. خوش بحال مبارزین غزه...