حتماْ رشید جان مطلعند که موضعگیری اکثریت نهادهای دولتی و مجامع بین المللی در سرتاسر جهان بر علیه اسراییل و در حمایت از مردم بی دفاع غزه است. و اینکه در ابتدای مطلب پیشینم متذکر شدم که فارغ از تبلیغات بی حد و حصر و خالی از واقعیت رسانه ملی این مطالب را می نویسم.

فارغ از نام گروه های فعال در نوار غزه تنها تاکید من بر روی انتخاب آزادانه مردم فلسطین بود که به حکومت رسیدن گروه عملگرا(و نه خشونت طلب) حماس انجامید. مطمئنا مردم آن دیار نسبت به تمامی ملتهای دنیا برای حق انتخاب آزادترند. این که کشورهایی تنها بدلیل عملگرا بودن حماس در برابر سیاست مرده و از تاریخ گذشته و استحاله شده فتح، این گروه را تروریست می دانند و در مقابل فعالیت جوخه های ترور و آدم ربایی اسراییل در سرتاسر دنیا بی تفاوت اند دلیل بر ماهیت تروریستی این گروه نیست.

رشید جان حتما به منابع مستقل اطلاع رسانی نیز دسترسی دارند خوب است در حالیکه میزان تخریب نیروی نظامی اسراییل را مشاهده می کنند نگاهی هم به میزان خسارات مالی و جانی وارد شده به اسراییل بر اثر موشکهای حماس بیاندازند. در مقابل بمب های هدایت لیزری با توانایی تخریب حتی پناهگاههای زیر زمینی موشکهای ضعیف تر از آرپی جی ۷ حماس که شاید کمی قدرت تخریبیشان از ترقه های استادیوم آزادی و چهارشنبه سوری تهران بیشتر است، واکنشی خلاف نظم حاکم بر دنیاست.

برای ختم بحث تنها به جمله یک استاد دانشگاه اسراییلی در مصاحبه با بی بی سی اکتفا می کنم: نتیجه این جنگ نه برد حماس بود و نه پیروزی اسراییل، تنها صحنه های خانه های منهدم شده برآیند این جنگ بود.

یک جمله هم برای تحکیم. اگرچه در جایگاهی نیستم که بتوانم این تشکل بزرگ را نقد کنم ولی تنها خطاب به شورای مرکزی تحکیم می توانم بگویم که: متاسفم....

جمله آیت الله مدرس بیادم می آید که: "اکنون که باید برویم چرا با دست خود برویم؟!"